„Syn zapytał, czy kochalibyśmy go bardziej, gdyby miał czerwony pasek” - pisze Paulina [LIST]

Do zakończenia roku szkolnego zostało jeszcze kilka dni, ale większość dzieci już wie, jakie oceny znajdą się na świadectwach. W domu Pauliny od tygodni trwały rozmowy o ocenach, średnich i czerwonych paskach. Nie spodziewała się jednak, że pewnego wieczoru usłyszy od syna pytanie, które zostanie z nią na długo.

List od czytelniczki

Droga Redakcjo,

mój syn kończy szóstą klasę. Nigdy nie był uczniem, który przynosi same szóstki. Uczy się dobrze, ale bez obsesji. Lubi sport, spotkania z kolegami i tysiąc innych rzeczy, które dla dwunastolatka są często ciekawsze niż siedzenie nad podręcznikami.

W tym roku bardzo się starał. Wiedział, że jest blisko czerwonego paska. Jeszcze kilka tygodni temu sprawdzał oceny niemal codziennie, liczył średnią i zastanawiał się, czy uda mu się przekroczyć wymagane 4,75.

Ostatecznie zabrakło niewiele. Średnia będzie dobra, ale nie na tyle, żeby dostać świadectwo z wyróżnieniem.

Nie robiliśmy z tego problemu. Ani ja, ani mąż. Powiedzieliśmy mu, że jesteśmy z niego dumni i że jeden pasek nie decyduje o tym, kim jest.

Myślałam, że temat jest zamknięty.

Kilka dni temu siedzieliśmy wieczorem w salonie. Rozmawialiśmy o wakacjach, o zakończeniu roku i o tym, że wreszcie będzie można odpocząć od szkoły. W pewnym momencie syn zapytał zupełnie spokojnie:

„A gdybym miał czerwony pasek, kochalibyście mnie bardziej?”

Poczułam, jak ściska mnie w gardle.

Najpierw myślałam, że żartuje. Ale on patrzył na nas całkiem poważnie.

Powiedział, że w szkole wszyscy mówią tylko o paskach. Że niektóre dzieci już wiedzą, kto dostanie nagrody na zakończeniu roku. Że dziadkowie jego kolegów obiecują rowery, telefony i pieniądze za dobre świadectwa.

A potem dodał:

„Mam wrażenie, że wszyscy bardziej cieszą się z ocen niż z dzieci”.

Nie wiedziałam, co odpowiedzieć.

Bo oczywiście kochamy go tak samo. Bez względu na średnią, oceny i świadectwo.

Ale skoro zadał takie pytanie, to znaczy, że gdzieś po drodze zaczął mieć co do tego wątpliwości.

I właśnie to nie daje mi spokoju kilka dni przed zakończeniem roku szkolnego.

Paulina

Odpowiedź redakcji

To pytanie nie dotyczyło ocen

Pani Paulino, kiedy czyta się Pani list, łatwo zauważyć, że syn nie pytał tak naprawdę o czerwony pasek. Nie interesowała go szkolna procedura ani średnia ocen.

To było pytanie o miłość, akceptację i poczucie własnej wartości.

Dzieci bardzo często nie mówią wprost o swoich lękach. Ukrywają je w pozornie prostych pytaniach. Za słowami Pani syna prawdopodobnie kryje się obawa, czy jest wystarczająco dobry taki, jaki jest.

Koniec roku bywa trudniejszy, niż myślą dorośli

Wielu rodzicom zakończenie roku szkolnego kojarzy się z ulgą, wakacjami i początkiem letniego odpoczynku. Dla części dzieci to jednak również czas porównań.

Kto będzie miał pasek. Kto odbierze nagrodę. Kto usłyszy najwięcej pochwał podczas akademii.

W takich okolicznościach nawet dzieci, które na co dzień są pewne siebie, mogą zacząć mierzyć własną wartość szkolnymi osiągnięciami.

Dzieci słuchają znacznie więcej, niż nam się wydaje

Pani syn wspomniał o kolegach, którym obiecano rowery, telefony czy pieniądze za świadectwo. To pokazuje, że dzieci bardzo uważnie obserwują świat dorosłych.

Nie analizują regulaminów ani średnich ocen. Widzą natomiast, jakie emocje wywołują sukcesy szkolne. Kiedy wokół ocen pojawia się dużo ekscytacji, nagród i rozmów, łatwo dojść do wniosku, że dobre świadectwo daje coś więcej niż satysfakcję — daje większe uznanie.

Najważniejsze nie jest to, co odpowiedzieliście wtedy

Oczywiście warto było powiedzieć synowi, że kochacie go bez względu na oceny. Ale równie ważne jest to, co pokazujecie każdego dnia.

Dzieci znacznie częściej wierzą zachowaniom niż deklaracjom. Jeśli czują zainteresowanie, uwagę i akceptację niezależnie od wyników w szkole, z czasem zaczynają budować poczucie własnej wartości na czymś znacznie trwalszym niż oceny.

Czerwony pasek zostanie w szufladzie, a to pytanie może zostać na lata

Za kilka dni dzieci odbiorą świadectwa. Za kilka tygodni większość z nich przestanie pamiętać dokładne średnie. Za kilka lat niewielu będzie pamiętało, kto miał czerwony pasek w szóstej klasie.

Znacznie dłużej zostaje jednak odpowiedź na pytanie: „Czy jestem kochany tylko wtedy, kiedy odnoszę sukcesy?”.

I być może właśnie dlatego słowa Pani syna są tak ważne. Bo przypominają nam, że za ocenami, świadectwami i szkolnymi wyróżnieniami stoi dziecko, które przede wszystkim chce mieć pewność, że jest kochane nie za wyniki, ale za to, kim jest.

Informacja redakcyjna

Imię bohaterki zostało zmienione. Materiał ma charakter ogólny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji ze specjalistą. Każda sytuacja rodzinna ma swój kontekst. Listy powstają na podstawie historii i problemów zgłaszanych przez czytelników, wiadomości prywatnych oraz dyskusji w mediach społecznościowych. Część jest redagowana lub łączona, aby lepiej oddać typowe sytuacje, z którymi mierzą się nasi odbiorcy. Dbamy o anonimowość i formę literacką.