Cukrzyca to choroba, która często wiąże się z regularnymi wydatkami na leczenie i sprzęt medyczny. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę, że część tych kosztów można uwzględnić przy rozliczeniu podatku. W polskim systemie podatkowym istnieje rozwiązanie, które pozwala odzyskać część pieniędzy wydanych na codzienną terapię. Sprawdź, kto może z niego skorzystać i jakie warunki trzeba spełnić.
Ulga rehabilitacyjna dla osób z cukrzycą
Codzienne funkcjonowanie z cukrzycą oznacza stałe wydatki – od zakupu leków i materiałów medycznych po nowoczesne urządzenia do monitorowania poziomu glukozy. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że część tych kosztów można odzyskać podczas rozliczenia rocznego PIT.
Dzięki uldze rehabilitacyjnej podatnicy spełniający określone warunki mogą zmniejszyć podstawę opodatkowania, a w praktyce zapłacić nawet kilkaset złotych mniej podatku rocznie.
Kluczowe jest posiadanie statusu
Sama diagnoza cukrzycy nie daje automatycznie prawa do odliczenia. Kluczowym elementem jest status osoby z niepełnosprawnością lub spełnienie innych warunków przewidzianych w przepisach podatkowych.
Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) z ulgi mogą korzystać:
-
osoby posiadające orzeczenie o niepełnosprawności,
-
osoby pobierające rentę z tytułu niezdolności do pracy, rentę socjalną lub rentę szkoleniową,
-
podatnicy utrzymujący osobę z niepełnosprawnością.
Dopiero spełnienie jednego z tych kryteriów pozwala na rozliczenie wydatków związanych z leczeniem lub ułatwieniem codziennego funkcjonowania.
Jakie wydatki diabetologiczne można odliczyć od podatku?
Ulga rehabilitacyjna obejmuje koszty, które wspierają codzienne funkcjonowanie osoby z niepełnosprawnością lub są związane z terapią. W przypadku osób z cukrzycą lista możliwych odliczeń jest dość szeroka.
Najczęściej odliczane są:
-
pompy insulinowe oraz ich elementy eksploatacyjne,
-
systemy ciągłego monitorowania glukozy (CGM),
-
glukometry i paski testowe,
-
igły, wkłady i wstrzykiwacze insulinowe,
-
inne specjalistyczne urządzenia medyczne wykorzystywane w terapii cukrzycy.
W praktyce oznacza to, że wydatki na sprzęt niezbędny do kontroli poziomu cukru mogą znacząco zmniejszyć podstawę opodatkowania.
Fiskus potwierdza: pompy insulinowe i sensory CGM kwalifikują się do odliczenia
Istotnym sygnałem dla podatników jest interpretacja wydana przez administrację skarbową.
W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 stycznia 2026 r. potwierdzono, że wydatki ponoszone w związku z terapią cukrzycy typu 1 mogą być rozliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Dotyczy to m.in.:
-
pomp insulinowych,
-
sensorów monitorujących glikemię,
-
glukometrów,
-
materiałów eksploatacyjnych do tych urządzeń.
Organ podatkowy uznał, że tego typu sprzęt stanowi indywidualne urządzenia ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, co spełnia kryteria ulgi.
Odliczenie leków – obowiązuje miesięczny próg
Nieco inaczej wygląda rozliczanie wydatków na farmakoterapię.
W przypadku leków stosowanych w terapii cukrzycy obowiązuje zasada:
➡️ odliczeniu podlega tylko kwota przekraczająca 100 zł miesięcznie.
Warunkiem jest również posiadanie zaświadczenia od lekarza specjalisty, które potwierdza konieczność stosowania danego preparatu.
Przykład: Jeśli miesięczne wydatki na leki wyniosły 180 zł, podatnik może odliczyć 80 zł.
Refundacja NFZ – co można odliczyć w rozliczeniu PIT?
Wiele urządzeń diabetologicznych jest częściowo finansowanych ze środków publicznych. Dotyczy to m.in. systemów monitorowania glukozy czy niektórych materiałów medycznych.
W takich sytuacjach obowiązuje prosta zasada:
- odliczyć można wyłącznie część wydatku sfinansowaną z własnych środków.
Jeśli więc sprzęt został:
-
częściowo pokryty przez NFZ,
-
dofinansowany przez PFRON,
-
sfinansowany z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
to do ulgi kwalifikuje się jedynie realna dopłata podatnika.
Rodzice i małżonkowie również mogą skorzystać z ulgi
Przepisy podatkowe przewidują możliwość skorzystania z odliczenia także dla osób utrzymujących chorego członka rodziny.
Ulga rehabilitacyjna może dotyczyć kosztów ponoszonych na rzecz:
-
dziecka,
-
małżonka,
-
rodzica,
-
rodzeństwa.
Istotne jest jednak spełnienie jednego warunku: dochody osoby pozostającej na utrzymaniu nie mogą przekroczyć rocznego limitu, który odpowiada dwunastokrotności renty socjalnej w danym roku podatkowym.
Po przekroczeniu tej kwoty opiekun traci prawo do ulgi za dany rok.
Jak rozliczyć ulgę rehabilitacyjną krok po kroku?
Odliczenie wykazuje się w rocznym zeznaniu podatkowym poprzez dodatkowy formularz.
Najważniejsze kroki:
-
wypełnienie deklaracji PIT-37, PIT-36 lub PIT-28,
-
dołączenie załącznika PIT/O,
-
wpisanie wartości poniesionych wydatków.
Podatnik nie musi załączać dokumentów do deklaracji, ale powinien je przechowywać. W przypadku kontroli urząd skarbowy może poprosić o:
-
faktury,
-
rachunki,
-
potwierdzenia zakupu sprzętu medycznego.
Dlaczego wielu diabetyków nie korzysta z tej ulgi?
Eksperci podatkowi zwracają uwagę, że ulga rehabilitacyjna należy do najmniej wykorzystywanych preferencji podatkowych w Polsce.
Najczęstsze powody to:
-
brak wiedzy o możliwości odliczenia,
-
brak orzeczenia o niepełnosprawności,
-
niezbieranie faktur za sprzęt i materiały medyczne.
Tymczasem przy chorobach przewlekłych, takich jak cukrzyca, regularne wydatki na leczenie mogą w skali roku przełożyć się na realne oszczędności podatkowe.
Podsumowanie – ile można zyskać?
Osoby spełniające warunki ulgi rehabilitacyjnej mogą odliczyć znaczną część kosztów związanych z terapią cukrzycy.
Przy wydatkach na sprzęt monitorujący glikemię, materiały medyczne czy leki oszczędność podatkowa często wynosi od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych rocznie.
Kluczowe jest jednak:
-
posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności lub prawa do renty,
-
gromadzenie dokumentów potwierdzających wydatki,
-
prawidłowe wykazanie odliczeń w PIT/O.
Dla wielu osób może to być prosty sposób na odzyskanie części pieniędzy wydawanych na codzienną terapię.
źródło: www.podatki.gov.pl
Interpretacja indywidualna KIS z 15.01.2026 roku
