„Powiedział, że kocha… i nie chodziło o mnie. W Sylwestra dowiedziałam się wszystkiego” - pisze Marta [LIST]

Marta liczyła na nowy początek. Miało być inaczej niż zwykle - spokojnie, dojrzale, bez kłótni. Tymczasem kilka minut po północy jej partner wyznał miłość… nie jej. Od słów się nie odżegnał. Od winy - też nie. Co teraz?

LIST OD CZYTELNICZKI

Sylwester. Nowy rok. Nowy początek - tak miało być.

Mieliśmy za sobą trudne miesiące. Ciche dni, przemilczane sprawy, rozmowy, które kończyły się ścianą. Ale mimo to postanowiłam dać nam szansę. Przestać rozdrapywać rany i po prostu spróbować jeszcze raz.

Zarezerwowałam dom w górach, zaprosiłam znajomych, zrobiłam zakupy, zadbałam o wszystko. Myślałam: „Niech chociaż ta noc będzie dobra. Może będzie jak kiedyś”.

Nie była.

Kilka minut po północy, kiedy wszyscy składali sobie życzenia, on wyszedł na taras. Poszłam za nim - i wtedy to usłyszałam. Stał z telefonem przy uchu. Powiedział: „Ja też cię kocham. Bardzo.” Zamarłam. Patrzył w ciemność, nie widząc mnie. Albo widział - i miał to gdzieś.

Odwrócił się i... nie zaprzeczył. Nie wymyślał historii, nie tłumaczył się. Powiedział tylko: „Nie planowałem tego, ale stało się. I nie umiem już udawać.”

Nie umie udawać. A ja przez ostatnie tygodnie robiłam wszystko, żeby udawać, że u nas jeszcze coś jest. Dla nas. Dla tej jednej nocy. Dla spokoju.

Nie zrobiłam sceny. Zamknęłam się w pokoju. Po policzkach leciały mi łzy, ale nikt tego nie widział, bo przecież na dole była impreza. Przyjechaliśmy razem - wyjedziemy osobno.

Najgorsze jest to, że się nie dziwię. Od miesięcy czułam, że coś się między nami kończy. Ale nie sądziłam, że on... że już tam jest. Że już komuś innemu mówi te słowa, które kiedyś były tylko moje.

Co teraz? Nie wiem, od czego zacząć. Mam 37 lat. Nie jesteśmy po ślubie, ale mieszkamy razem, mamy wspólne kredyty, plany, znajomych. Jeszcze niedawno planowaliśmy dziecko.

A teraz?

Powiedział, że kocha. I nie chodziło o mnie.

Marta

ODPOWIEDŹ REDAKCJI

Droga Marto,

Twój list porusza serce - bo mówi o czymś znacznie głębszym niż tylko zdrada. Mówi o rozpadzie iluzji. O momencie, w którym człowiek staje twarzą w twarz z tym, czego nie chciał wiedzieć, ale już nie może nie widzieć.

Słowa, których nie da się cofnąć

Usłyszeć, że ktoś mówi „kocham” - i nie do nas - to jedna z najbardziej brutalnych emocjonalnie scen. To nie krzyk. Nie zdrada przyłapana w hotelu. To cisza, która boli najbardziej.

Nie jesteś słaba, że to zabolało. Jesteś człowiekiem, który czuł, kochał, próbował.

„Nie planowałem, ale się stało”

To zdanie, które często słyszymy w takich sytuacjach. I chociaż może być szczere, nie odbiera Ci prawa do złości, rozczarowania, smutku. On może nie planował. Ale Ty też nie planowałaś cierpieć.

Twoja reakcja była pełna siły

Wiem, że mogło się wydawać, że „nic nie zrobiłaś”. Ale to nieprawda. Zareagowałaś z godnością. Nie byłaś tłem dla czyjejś zdrady. Nie pozwoliłaś zrobić z siebie sceny w czyimś spektaklu.

Czasami największą siłą jest właśnie wycofanie się, żeby zastanowić się, co dalej - bez chaosu.

Co teraz?

Nie musisz dziś podejmować żadnych decyzji. Nie musisz jeszcze wiedzieć, co z kredytem, co z mieszkaniem, co z nim.

Masz prawo teraz po prostu czuć.

Ale kiedy emocje trochę opadną, zadaj sobie pytanie:

„Czy chcę budować przyszłość z kimś, kto tak łatwo przestał ją budować ze mną?”

A jeśli pojawi się myśl: „To moja wina” - zatrzymaj ją

To nie Twoja wina, że ktoś przestał być lojalny. To nie Twoja wina, że ktoś wybrał tajemnicę zamiast rozmowy.

Miłość czasem się kończy. Ale uczciwość nie powinna.

Marto, to początek nowego roku. Może bolesny. Ale może też - paradoksalnie - oczyszczający.

Bo teraz już wiesz. I możesz przestać udawać.

Z ogromną empatią,

Redakcja Kobiece Inspiracje

Informacja redakcyjna

Powyższy materiał ma charakter informacyjny i ogólny. Nie stanowi porady psychologicznej ani terapeutycznej i nie może zastąpić indywidualnej konsultacji ze specjalistą zdrowia psychicznego. Każda sytuacja emocjonalna i relacyjna może mieć wiele ukrytych kontekstów, które wpływają na interpretację problemu. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za skutki decyzji podjętych na podstawie treści artykułu.

Drogie Czytelniczki i Czytelnicy, jeśli zmagacie się z podobnymi doświadczeniami lub chcecie podzielić się swoją historią, napiszcie do nas na [email protected]. Gwarantujemy anonimowość i dyskrecję. Jesteśmy tutaj, by wysłuchać i wspierać.