Dodatkowe pieniądze dla osób z chorym kręgosłupem. Można dostać 215,84 zł miesięcznie

Ewelina
Dofinansowania
24.07.2026
Dodatkowe pieniądze dla osób z chorym kręgosłupem. Można dostać 215,84 zł miesięcznie

Dyskopatia, zwyrodnienie kręgosłupa, przepuklina dysku czy przewlekła rwa kulszowa potrafią poważnie utrudniać codzienne życie. W niektórych przypadkach osoba z chorym kręgosłupem może otrzymywać zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł miesięcznie.

Samo rozpoznanie choroby ani wynik rezonansu nie wystarczą jednak do przyznania pieniędzy. Najważniejsze są rzeczywiste ograniczenia oraz odpowiednie orzeczenie o niepełnosprawności.

Chory kręgosłup a zasiłek pielęgnacyjny

Zasiłek pielęgnacyjny nie jest świadczeniem przyznawanym automatycznie na określoną chorobę. Może jednak przysługiwać osobie, której problemy z kręgosłupem doprowadziły do poważnego i długotrwałego ograniczenia sprawności.

Podczas orzekania mogą być brane pod uwagę m.in.:

  • choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa,

  • dyskopatia wielopoziomowa,

  • przepuklina krążka międzykręgowego,

  • stenoza kanału kręgowego,

  • przewlekła rwa kulszowa,

  • skolioza powodująca poważne ograniczenia,

  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa,

  • następstwa złamań i urazów,

  • stan po operacji kręgosłupa,

  • niedowład lub zaburzenia czucia,

  • opadanie stopy,

  • trwałe ograniczenie poruszania się.

Żadne z tych rozpoznań nie gwarantuje jednak świadczenia. Komisja sprawdza przede wszystkim, jak choroba wpływa na samodzielność.

Sam ból pleców najczęściej nie wystarczy

Wynik rezonansu może wskazywać na poważne zmiany, ale jeśli osoba porusza się samodzielnie, pracuje i nie potrzebuje pomocy w codziennych czynnościach, może nie otrzymać stopnia uprawniającego do zasiłku.

Większe znaczenie mają sytuacje, w których osoba chora:

  • nie może samodzielnie się ubrać lub założyć butów,

  • potrzebuje pomocy podczas kąpieli,

  • ma problemy z wejściem po schodach,

  • porusza się o kulach, balkoniku albo na wózku,

  • nie może samodzielnie zrobić zakupów,

  • nie jest w stanie przygotować posiłku,

  • wymaga pomocy przy sprzątaniu i prowadzeniu domu,

  • może przejść jedynie niewielką odległość,

  • nie może długo siedzieć ani stać,

  • ma częste upadki lub zaburzenia równowagi,

  • cierpi na niedowład, osłabienie mięśni albo zaburzenia czucia,

  • potrzebuje regularnej pomocy drugiej osoby.

Komisja ocenia nie tylko natężenie bólu, ale przede wszystkim jego konsekwencje.

Kto może otrzymać 215,84 zł miesięcznie?

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

  • dziecku do 16. roku życia posiadającemu orzeczenie o niepełnosprawności,

  • osobie powyżej 16. roku życia z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

  • osobie powyżej 16. roku życia z umiarkowanym stopniem, jeżeli niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21 lat,

  • osobie, która ukończyła 75 lat.

Lekki stopień niepełnosprawności nie daje prawa do tego świadczenia.

Ważna pułapka przy umiarkowanym stopniu

Wiele osób z chorym kręgosłupem otrzymuje umiarkowany stopień niepełnosprawności. To jednak nie zawsze wystarczy do uzyskania zasiłku.

Jeżeli osoba ma umiarkowany stopień, w orzeczeniu musi wynikać, że niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21. roku życia.

Nie chodzi o datę wystawienia dokumentu, ale o wskazany w nim moment powstania niepełnosprawności.

Jeżeli poważne problemy z kręgosłupem pojawiły się dopiero w wieku 40 czy 50 lat i komisja przyznała umiarkowany stopień, zasiłek pielęgnacyjny nie będzie przysługiwał.

Inaczej jest przy znacznym stopniu – wtedy moment powstania niepełnosprawności nie ma znaczenia.

Dochód nie jest sprawdzany

W 2026 roku zasiłek pielęgnacyjny wynosi 215,84 zł miesięcznie.

Świadczenie:

  • nie zależy od zarobków,

  • nie ma kryterium dochodowego,

  • może otrzymywać osoba pracująca,

  • nie wymaga przedstawiania rachunków za leki lub rehabilitację.

Najważniejsze jest posiadanie odpowiedniego orzeczenia.

Jak udokumentować problemy z kręgosłupem?

Osoba, która nie ma orzeczenia, powinna złożyć wniosek do powiatowego lub miejskiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Do wniosku warto dołączyć:

  • zaświadczenie od lekarza prowadzącego,

  • dokumentację od neurologa, ortopedy lub neurochirurga,

  • wyniki rezonansu magnetycznego, tomografii albo RTG,

  • karty informacyjne ze szpitala,

  • dokumentację przebytych operacji,

  • opis prowadzonej rehabilitacji,

  • wyniki badań potwierdzających niedowład lub zaburzenia czucia,

  • dokumentację z poradni leczenia bólu,

  • informacje o używaniu kul, balkonika lub wózka,

  • dokumentację chorób współistniejących.

Same wyniki badań obrazowych mogą być niewystarczające. Dokumentacja powinna również opisywać ograniczenia ruchowe i konieczność korzystania z pomocy innych osób.

Przygotuj konkretne przykłady

Podczas komisji nie warto ograniczać się do zdania: „Boli mnie kręgosłup”. Znacznie więcej mówi dokładny i zgodny z prawdą opis codziennego funkcjonowania.

Można wskazać przykładowo:

  • jaką odległość można przejść bez odpoczynku,

  • ile minut można stać lub siedzieć,

  • czy potrzebna jest pomoc przy zakładaniu skarpet i butów,

  • czy można samodzielnie wejść do wanny lub pod prysznic,

  • czy występują problemy z noszeniem zakupów,

  • jak często potrzebna jest pomoc członka rodziny,

  • czy choroba uniemożliwia samodzielne korzystanie z komunikacji,

  • czy zdarzają się upadki, drętwienie albo osłabienie nóg.

Nie należy wyolbrzymiać objawów. Trzeba jednak dokładnie powiedzieć o trudnościach, których komisja może nie zauważyć podczas krótkiego badania.

Liczą się także inne choroby

Osoby z chorym kręgosłupem często mają również zwyrodnienia stawów, osteoporozę, choroby neurologiczne, problemy z sercem albo zaburzenia psychiczne wynikające z przewlekłego bólu.

Do wniosku warto dołączyć dokumentację dotyczącą wszystkich schorzeń, które wpływają na sprawność i samodzielność. Komisja ocenia cały stan zdrowia, a nie wyłącznie jedną diagnozę.

Jak złożyć wniosek o wypłatę?

Po otrzymaniu odpowiedniego orzeczenia trzeba złożyć osobny wniosek o zasiłek pielęgnacyjny.

Można to zrobić w:

  • urzędzie miasta lub gminy,

  • MOPS albo GOPS,

  • centrum świadczeń,

  • przez portal Emp@tia.

Jeżeli wniosek zostanie złożony w ciągu trzech miesięcy od dnia wydania orzeczenia, zasiłek może zostać wypłacony od miesiąca, w którym złożono wniosek o samo orzeczenie.

Kiedy zasiłek nie przysługuje?

Świadczenia nie otrzyma osoba, która:

  • ma jedynie lekkie zmiany zwyrodnieniowe bez poważnych ograniczeń,

  • posiada wyłącznie lekki stopień niepełnosprawności,

  • ma umiarkowany stopień, ale niepełnosprawność powstała po ukończeniu 21 lat,

  • jest uprawniona do dodatku pielęgnacyjnego z ZUS lub KRUS,

  • przebywa w instytucji zapewniającej nieodpłatne całodobowe utrzymanie.

Nie można jednocześnie otrzymywać zasiłku pielęgnacyjnego z gminy i dodatku pielęgnacyjnego z ZUS albo KRUS.

Od negatywnego orzeczenia można się odwołać

Jeżeli powiatowy zespół odmówi wydania orzeczenia albo przyzna zbyt niski stopień, można odwołać się do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Termin na złożenie odwołania wynosi 14 dni od otrzymania orzeczenia.

Jeżeli osoba posiada odpowiednie orzeczenie, ale gmina odmówi przyznania zasiłku, od decyzji można odwołać się do samorządowego kolegium odwoławczego. Tutaj również obowiązuje termin 14 dni.

Najważniejsze informacje

Chory kręgosłup może być podstawą do uzyskania orzeczenia uprawniającego do zasiłku pielęgnacyjnego. Sama dyskopatia, zwyrodnienie czy ból pleców nie gwarantują jednak pieniędzy.

Najważniejsze zasady:

  • zasiłek wynosi 215,84 zł miesięcznie,

  • dochód nie ma znaczenia,

  • potrzebne jest odpowiednie orzeczenie,

  • liczy się wpływ choroby na samodzielność,

  • sam wynik rezonansu może nie wystarczyć,

  • przy umiarkowanym stopniu niepełnosprawność musi powstać przed ukończeniem 21 lat,

  • od negatywnego orzeczenia można się odwołać.

Źródła

Kluczowe Punkty
  • Zasiłek pielęgnacyjny 215,84 zł przysługuje przy odpowiednim orzeczeniu i rzeczywistym, długotrwałym ograniczeniu samodzielności, nie za samą diagnozę.
  • Chory kręgosłup (dyskopatia, zwyrodnienie, przepuklina, rwa kulszowa itd.) może dać prawo do świadczenia, jeśli ogranicza codzienne czynności.
  • Wynik rezonansu nie wystarczy — komisja ocenia praktyczne ograniczenia: ubieranie, kąpiel, chodzenie, wchodzenie po schodach, potrzebę pomocy.
  • Umiarkowany stopień daje zasiłek tylko wtedy, gdy niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21 lat; przy znacznym stopniu wiek powstania nie ma znaczenia.
  • Dokumentacja i odwołanie: dołączaj zaświadczenia, wyniki badań, opisy ograniczeń; w razie odmowy można odwołać się do wojewódzkiego zespołu lub SKO.