Koty, inaczej niż psy, nie potrzebują człowieka. Nie są zwierzętami społecznymi i są niezależne. Dla psa człowiek jest przywódcą stada i z ewolucyjnego punktu widzenia zwierzaki te potrzebują nas jako gwarant przetrwania. Koty jednak nas nie potrzebują, ale czy nas lubią?
Koty przywykły do samodzielnego zapewniania sobie przetrwania – inaczej niż psy, które pochodzą od wilków i od zawsze żyły w stadzie. Koty mają wykształcone mechanizmy zapewniające im przetrwania. Zazwyczaj jest to ucieczka, natomiast bardzo rzadko walka. Psy więc potrzebują człowieka jak przywódcę stada, który zapewnia pożywienie i przetrwanie. Stąd pewność, że psy nas lubią, szanują i pragną kontaktu z człowiekiem.
Jak jest z kotami?
Postanowiono przeprowadzić eksperyment. Ustalono, że wskaźnikiem „lubienia” jest przekładanie interakcji z człowiekiem nad inne czynności. Zaproponowano więc badanym kotom kilka czynności do wyboru:
- Jedzenie
- Zabawa ulubioną zabawką
- Wąchanie przedmiotu o ciekawym zapachu
- Interakcja z człowiekiem
Okazało się, że aż 50 % badanych kotów wybrało interakcję z człowiekiem zupełnie porzucając jedzenie, zabawę i wąchanie ciekawego zapachu.
To wskazuje na to, że koty pomimo tego, że nie muszą nas lubić, ponieważ nie maja ku temu żadnego powodu – darzą nas pozytywnymi uczuciami i chcą spędzać z nami czas.
Przyjaźń jaka łączy kota z człowiekiem nie ma jednak podłoża zależności, tak jak w przypadku psów. Koty spędzają z nami czas tylko wtedy, kiedy mają na to ochotę i nie robią tego z powodów ewolucyjnych, ale ze zwykłego widzimisię. Nie miejmy więc im za złe tego, że czasami ignorują nas godzinami, pomimo naszych starań.
